Przejdź do głównej zawartości

Szlak mewalonowy

Szlak biosyntezy antocyjanów stanowi element szlaku biosyntezy flawonoidów i jest ściśle powiązany z dwoma innymi szlakami metabolicznymi: szlakiem kwasu szikimowego oraz szlakiem kwasu malonowego. Prekursorami flawonoidów są malonylo-CoA oraz p-kumaroilo-CoA. Pierwszą reakcją szlaku biosyntezy flawonoidów jest synteza z 3 cząsteczek malonylo-CoA i jednej cząsteczki p-kumaroilo-CoA – 4,2,4,6-tetrahydroksychalkonu. Reakcja ta katalizowana przez syntazę chalkonową (CHS). W kolejnym etapie następuje, katalizowana przez izomerazę chalkonową, cyklizacja chalkonu do naringeniny. Naringenina podlega następnie hydroksylacji do dihydroflawonoli. W procesie tym mogą uczestniczyć trzy różne enzymy: hydroksylaza 3 flawononowa (F3H), 3’ – hydroksylaza flawonoidowa (F3’H) oraz
3’5 – hydroksylaza flawonoidowa (F3’5’H). Na tym etapie określony zostaje stopień hydroksylacji pierścienia B antocyjanidyny. Końcowym produktem etapu hydroksylacji jest jeden z trzech dihydroflawonoli: dihydrokempferol, dihydrokwercytyna lub dihydromyrycytyna. Dihydrofalwonole są następnie przekształcane do leukoantocyjanidyn, w reakcji katalizowanej przez 4-reduktazę dihydroflawonolu. W kolejnym etapie syntaza antocyjanidynowa (ANS) przekształca leukoantocyjanidyny do antocyjanidyn. W ten sposób w sekwencji dwóch reakcji z dihydrokempferolu powstaje pelargonidyna, z dihydrokwercytyny- cyjanidyna, a z dihydromyrycytyny- delfinidyna. Antocyjanidyny podlegają następnie glikozylacji przez 3-glukozylotransferazy tworząc antocyjany, które następnie mogą podlegać dalszym modyfikacjom przez glukozylotransferazy, metylotransferazy czy acetylotransferazy .

W komórkach roślinnych związki izoprenoidowe syntetyzowane są dwoma równoległymi szlakami: mewalonowym (MVA) i fosforanu metyloerytroitylu (MEP). Najnowsze badania wykazały, że oba te szlaki uczestniczą w biosyntezie łańcuchów poliizoprenoidowych w korzeniach roślin.

red. Izabela Kołodziejczyk

Źródła:
"Fizjologia roślin" Kopcewicz J, Lewak S. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Spermatogeneza + Schemat przebiegu spermatogenezy

Spermatogeneza Definicja procesu Spermatogeneza jest procesem przebiegającym w gonadach osobnika męskiego. Ma on na celu wytworzenie męskich komórek rozrodczych – plemników . Przebieg spermatogenezy ryc. 1. Schemat przebiegu spermatogenezy Podstawą do rozpoczęcia spermatogenezy są pierwotne komórki płciowe zwane też  komórkami prapłciowymi (gonocyty) .  Zawartość materiału genetycznego w tych komórkach to 2n. W stadium płodowym komórki te dzielą się mitotycznie, zwiększając swoją liczbę. Część degeneruje, cześć przechodzi do spoczynku (stadium prespermatogonialne). Ok. 3 miesiąca życia z komórek prapłciowych tworzą się spermatogonia , z których powstają natomiast  spermatocyty I rzędu  – największe komórki ( 3-4 rok życia ). Te ostatnie to komórki z ilością materiału genetycznego 2n, powstałe również w wyniku podziałów mitotycznych. Wydarzenia te są etapem nazywanym  spermatogoniogenezą . Po niej następuje kolejny,  sperma...

Keiki a rozmnażanie storczyków

Keiki i rozmnażanie storczyków - jak to robić skutecznie?   Rozmnażanie storczyków Storczyki wytwarzają nasiona, jednak ich wysiew i otrzymywanie dorosłej rośliny jest czasochłonne i nie zawsze efektywne.    Ponadto rozmnażanie generatywne nie daje gwarancji otrzymania rośliny identycznej z macierzystą. Rośliny z rodziny Orchidaceae  można natomiast rozmnażać wegetatywnie. W warunkach laboratoryjnych najczęstszym sposobem jest klonowanie poprzez merystemy. Rozmnażanie storczyków w warunkach domowych W warunkach domowych możliwe (i mniej ryzykowne od metody rozsadów poprzez podział rośliny) jest rozmnażanie poprzez tzw. keiki . Sposób ten jest specyficznym klonowaniem rośliny macierzystej, które daje w rezultacie identyczną roślinę potomną. Rozmnażanie storczyków poprzez keiki Keiki, keik to nowa roślina, jaka pojawia się zamiast odgałęzienia wyrastającego z węzła łodygi kwiatowej na roślinie matczynej. Łodydze takiej należy „pomóc” wytworzyć wspomniane struktury. ...

Bluszcz w sztuce, kulturze, religii

Bluszcz pospolity (Hedera helix L.) jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem.  Bluszcz - charakterystyka Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych ( Araliaceae ) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Ponadto występuje w całej Europie i Azji Mniejszej. Bluszcz pospolity uprawiany jest jako roślina doniczkowa, okrywowa i parkowa. W uprawie gatunek jest mało wymagający. Posiada on dużo odmian z rozmaitymi kształtami i barwami liści, o różnych sposobach wzrostu i wymaganiach. Bluszcz wykorzystywany jest jako surowiec w lecznictwie i w kosmetyce. Bluszcz jako motyw Motyw bluszczu pojawia się w tradycjach wielu narodów. Jako symbol jest on obecny w wielu dziedzinach życia, m.in. w kulturze, literaturze, religii i sztuce. Oznacza on wierność i trwałość życia. W starożytnośc...

Aparaty szparkowe

Aparat szparkowy to niezwykle ważny element funkcjonalny rośliny. 

Ajoloty, czyli „węże z łapkami”

Co wyjdzie ze skrzyżowania węża, kreta i dżdżownicy? Komisja etyczna ds. nauki tym się nie zainteresuje, bo coś takiego już istnieje w naturze. W Meksyku żyją 4 endemiczne gatunki gadów z rodziny Bipedidae, przypominające węże z krecimi łapkami.