Przejdź do głównej zawartości

Barwienie błękitem toluidynowym

błękit toluidyny

Błękit toluidynowy jest jednym z barwników, stosowanych w laboratoriach. Przytaczamy technikę, w której jest on wykorzystywany.


Błękit toluidynowy [BT] - zastosowanie


Opis: komórki tuczne są znajdowane w tkance łącznej a ich cytoplazma zawiera ziarna (metachromatyczne) składające się z heparyny i histaminy. BT powinien wybarwić komórki tuczne na kolor czerwono-purpurowy (barwienie metachromatyczne) a tło na niebiesko (barwienie ortochromatyczne). Metachromazja (barwienie się metachromatyczne na kolor inny niż kolor barwnika) elementy tkanki barwią się na kolory inne niż pochodzący z roztworu co odnosi się do pH, zagęszczenia barwnika i temperatury podstawowego barwnika. Barwniki niebieskie czy fioletowe będą pokazywały czerwone zmiany, a czerwone barwniki będą pokazywały żółte zmiany z metachromatycznymi elmentami tkanki.

Utrwalanie: 10% formalina
Ciecia: parafinowe na 5um

Roztwory i reagenty:
BT roztwór podstawowy:
BT O (sigma) – 1g
70% alkohol – 100ml
mieszać do rozpuszczenia

NaCl (1%):
NaCl – 0,5g
woda destylowana – 50 ml
mieszać do rozpuszczenia (robić roztwór na bieżąco). Wyregulować pH na 2,0 – 2,5 używając lodowatego kwasu octowego lub HCl

BT roztwór reaktywny (pH 2,0 – 2,5):
BT roztwór podstawowy – 5ml
1% NaCl, pH 2,3 – 45ml
dobrze wymieszać. PH powinno utrzymywać się na ok. 2,3 ale poniżej 2,5.
Robić roztwór na bieżąco i pozbyć się go po użyciu. pH powyżej 2,5 spowodowałoby zmniejszenie kontrastu wybarwiania.

Procedura:
  1. odparafinować i uwodnić fragmenty w wodzie destylowanej
  2. 2. barwić fragmenty w reaktywnym roztworze BT przez 2-3 min
  3. przemywać w wodzie destylowanej ( 3 powtórzenia)
  4. odwodnić szybko przy użyciu 95% i 2 razy 100% alkoholu (10 zanurzeń each since barwnik zciemnieje szybko w alkoholu)
  5. przemyć w dwumetylobenzenie (ksylem) lub jego pochodnym, 2 razy każdy po 3 min
  6. przykryć szkiełkiem nakrywkowym przy użyciu żywicy, dla średniego zamocowania

Obserwacje:
komórki tuczne – fioletowe/czerwono-purpurowe
tło - niebieskie

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Spermatogeneza + Schemat przebiegu spermatogenezy

Spermatogeneza Definicja procesu Spermatogeneza jest procesem przebiegającym w gonadach osobnika męskiego. Ma on na celu wytworzenie męskich komórek rozrodczych – plemników . Przebieg spermatogenezy ryc. 1. Schemat przebiegu spermatogenezy Podstawą do rozpoczęcia spermatogenezy są pierwotne komórki płciowe zwane też  komórkami prapłciowymi (gonocyty) .  Zawartość materiału genetycznego w tych komórkach to 2n. W stadium płodowym komórki te dzielą się mitotycznie, zwiększając swoją liczbę. Część degeneruje, cześć przechodzi do spoczynku (stadium prespermatogonialne). Ok. 3 miesiąca życia z komórek prapłciowych tworzą się spermatogonia , z których powstają natomiast  spermatocyty I rzędu  – największe komórki ( 3-4 rok życia ). Te ostatnie to komórki z ilością materiału genetycznego 2n, powstałe również w wyniku podziałów mitotycznych. Wydarzenia te są etapem nazywanym  spermatogoniogenezą . Po niej następuje kolejny,  sperma...

Keiki a rozmnażanie storczyków

Keiki i rozmnażanie storczyków - jak to robić skutecznie?   Rozmnażanie storczyków Storczyki wytwarzają nasiona, jednak ich wysiew i otrzymywanie dorosłej rośliny jest czasochłonne i nie zawsze efektywne.    Ponadto rozmnażanie generatywne nie daje gwarancji otrzymania rośliny identycznej z macierzystą. Rośliny z rodziny Orchidaceae  można natomiast rozmnażać wegetatywnie. W warunkach laboratoryjnych najczęstszym sposobem jest klonowanie poprzez merystemy. Rozmnażanie storczyków w warunkach domowych W warunkach domowych możliwe (i mniej ryzykowne od metody rozsadów poprzez podział rośliny) jest rozmnażanie poprzez tzw. keiki . Sposób ten jest specyficznym klonowaniem rośliny macierzystej, które daje w rezultacie identyczną roślinę potomną. Rozmnażanie storczyków poprzez keiki Keiki, keik to nowa roślina, jaka pojawia się zamiast odgałęzienia wyrastającego z węzła łodygi kwiatowej na roślinie matczynej. Łodydze takiej należy „pomóc” wytworzyć wspomniane struktury. ...

Bluszcz w sztuce, kulturze, religii

Bluszcz pospolity (Hedera helix L.) jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem.  Bluszcz - charakterystyka Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych ( Araliaceae ) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Ponadto występuje w całej Europie i Azji Mniejszej. Bluszcz pospolity uprawiany jest jako roślina doniczkowa, okrywowa i parkowa. W uprawie gatunek jest mało wymagający. Posiada on dużo odmian z rozmaitymi kształtami i barwami liści, o różnych sposobach wzrostu i wymaganiach. Bluszcz wykorzystywany jest jako surowiec w lecznictwie i w kosmetyce. Bluszcz jako motyw Motyw bluszczu pojawia się w tradycjach wielu narodów. Jako symbol jest on obecny w wielu dziedzinach życia, m.in. w kulturze, literaturze, religii i sztuce. Oznacza on wierność i trwałość życia. W starożytnośc...

Aparaty szparkowe

Aparat szparkowy to niezwykle ważny element funkcjonalny rośliny. 

Ajoloty, czyli „węże z łapkami”

Co wyjdzie ze skrzyżowania węża, kreta i dżdżownicy? Komisja etyczna ds. nauki tym się nie zainteresuje, bo coś takiego już istnieje w naturze. W Meksyku żyją 4 endemiczne gatunki gadów z rodziny Bipedidae, przypominające węże z krecimi łapkami.