Rany roślinne

Rany roślinne – Rany są następstwem przerwania ciągłości tkanek, które może mieć miejsce albo jako skutek działania czynników mechanicznych lub jako efekt chorobowych procesów przeciwdziałających spoistości tych tkanek (procesy rozpadu bądź dezintegracji). Każda rana jest dla rośliny zagrożeniem, wiąże się z otwarciem "wrót zakażenia". 
W zależności od umiejscowienia danej tkanki
(wewnątrz lub w powierzchniowej partii organizmu rośliny), można mówić o ranach wewnętrznych lub zewnętrznych. 
Rany mogą być: 

1. zależnie od tego, czy brzeg rany jest równy, czy nie, tzn. postrzępiony, zygzakowaty, itp.:

• gładkie lub 
• szarpane, 

2. zależnie od tego, czy przerwaniu uległa tylko tkanka okrywająca, czy również tkanki głębiej położone: 

• powierzchniowe lub 
• wgłębne, 

3. w zależności od tego, czy brzegi ran się stykają, jak np. przy ranach ciętych, czy też są od siebie oddalone:

• wąskie lub 
• szerokie.

Rośliny bronią się w różny sposób przed długotrwałym otwarciem "wrót zakażenia", m.in. poprzez:

• Działanie trwałe – tworzenie zasklepów prostych i złożonych.
• Działanie doraźne - wydzielanie substancji płynnych, gum, żywic, śluzów.
  - Mechanicznie: uszczelnianie tkanek przylegających do powierzchni rany za pomocą zatyczek tylozowych z hipertrofii komór.
  - Chemicznie: przemiana ściany komórkowej i skorkowacenie.