Wirusy jako wektory

Wirusy jako wektory:

• M.in. SV40, papilloma, retro i adenowirusy
• Wektorami stają się po modyfikacjach
• Namnażają się samodzielnie lub po integracji z genomem gospodarza
• Z SV40 wykorzystano sekwencje ori (300nt), promotory genów kodujących antygeny T i sekwencje aktywujące transkrypcję przy udziale komórkowych czynników transkrypcyjnych.
  
• Powstały ekspresyjne plazmidy zapewniające odczyt obcych genów w komórkach ssaków

RNA to materiał genetyczny większości wirusów roślinnych.

Przenoszone gł poprzez owady.

Uszkodzenie tkanki stwarza możliwość wniknięcie wirusa do śrdka.

Nie musi niszczyć komórki- rozprzestrzenia się przez plazmodesmy, co pozwoliło na uproszczenia jego budowy, powstały wiroidy- „nagie”, nieosłonięte kapsydem cząsteczki kwasy rybonukleinowego. Infekują jedynie rośliny, ponieważ nie mają aparatu, który pozwalałby im przenikać przez błonę, a jedynie u roślin nie ma takiej konieczności.

Retrowirusy:

• Ich genom to ssRNA, oflankowany długimi powtórzeniami (LTR), niezbędne w integracji genomu wirusa z genomem gospodarza
• Ponadto zawierają promotory genów wirusa
• Genom koduje białka otoczki (gag, env) i odwrotną transkryptazę (przepisuje RNA na ss, a później dsDNA, który integruje się z genomem gospodarza)
• Większość ma właściwości onkogenne, wywołują liczne choroby, m.in. AIDS

Adenowirusy:

• Genom to liniowy dsDNA oflankowany odwróconymi powtórzeniami (ITR)
• Łatwość infekcji różnych typów komórek
• Stosowane jako wektory mają usunięte niektóre geny nadające im właściwości chorobotwórcze

Pochodne retrowirusów:

Ich składnik to dsDNA, zawierają LTR, pełniące funkcje promotorów dla genów wirusa, niezbędne do integracji wirusowego DNA, z genomem gospodarza. Zawierają też tzw sekwencje psi, którawarunkuje układania lw nukleinowego we wnętrzu kapsydu. Drugim składnikiem jest linia komórek połączonych z prowirusem, który pozbawiony jest sek psi, posiada za to geny kodujące białka otoczki wirusa oraz odwrotną transkryptazę

W kom ssaków materiał DBA retrowirusa wraz z obcym genem do niego włączonym wprowadzany jest do specyficznej linii kom, gdzie produkt transkrypcji jest pakowany w otoczki białkowe, te się izoluje i przy ich pomocy infekuje się kom docelowe. Dochodzi do przepisania RNA na DNA i ten jest włączany do chromosomu. Daje to początek linii komórek transformowanej.

Zastosowanie przy wprowadzaniu genów do kom zwierząt, ludzkich (duża efektywność transfekcji).