Przejdź do głównej zawartości

Złota rybka spełnia życzenie naukowców!

Labidochromis caeruleus, pyszczak żółty, popularna "złota rybka" poławiany jest komercyjnie i hodowany jako ryba akwariowa. Co ciekawe, rybki te, oprócz swoich walorów akwarystycznych wykazują również zdolności do zapamiętywania. Najnowsze badania dowiodły, że pyszczak żółty potrafi przechowywać informacje w swoim mózgu przez 12 dni.

Labidochromis caeruleus, pyszczak żółty czy też cytrynowy, popularna "złota rybka", to gatunek ryby słodkowodnej z rodziny pielęgnicowatych (Cichlidae). Jest to gatunek endemiczny północno-zachodniej części jeziora Malawi w Afryce. Pyszczak żółty poławiany jest komercyjnie i hodowany jako ryba akwariowa. Jego naturalnym środowiskiem życia jest skalisty litoral na głębokościach poniżej 10 m, najczęściej sięgający 25 m głębokości. Ryba ta dorasta do około 8-10 cm długości, ostateczny rozmiar osiąga po 1,5–2 latach. W hodowli pyszczaki cytrynowe nie sprawiają problemów, ich pokarm stanowią gotowe mieszanki przeznaczone dla pielęgnicowatych z tego gatunku. W naturze rybki te żywią się innymi, małymi rybami i bezkręgowcami, np. ślimakami i owadami, a także pierwotniakami i planktonem unoszącym się w toni wodnej.

Co ciekawe, rybki te, oprócz swoich walorów akwarystycznych wykazują również zdolności do zapamiętywania. Najnowsze badania dowiodły, że pyszczak żółty posiada zdolność zapamiętywania i przechowywania informacji w swoim mózgu przez 12 dni.

BBC Nature
Naukowcy z MacEwan University w Kanadzie zainteresowali się pyszczakiem cytrynowym ponieważ rybki te, opisywane były już wcześniej jako wystarczająco inteligentne, by wykazywać złożone zachowania, np. agresję. Główny badacz, dr Trevor Hamilton wypowiedział się dość żartobliwie o przyczynie wyboru takiego modelu zwierzęcego: „Istnieje wiele anegdot o tym, jak mądre są pyszczaki. Niektórzy uważają, że ich rybki nawet oglądają telewizję”.

Badania opierały się na wytrenowaniu rybek by pływały w określony, wyuczony sposób w specjalnie przygotowanym zbiorniku. Na końcach zbiornika umieszczone zostały ekrany komputerowe. Pierwszy z nich wyświetlał pionowe linie poruszające się ku górze, drugi natomiast pokazywał linie przepływające w dół. Nagroda, czyli ulubiony pokarm ryb był wrzucany do zbiornika tylko wówczas, gdy rybki pływały w obrębie conajmniej 25 cm od końca zbiornika z ekranem wyświetlającym linie skierowane ku górze. Trening taki trwał 3 dni. Następnie przerwano naukę na 12 dni. Po tym czasie rybki były powtórnie umieszczane w zbiorniku z ekranami. Śledzone były ich zachowania podczas pracy ze znanym oprogramowaniem. Co ciekawe, pyszczaki powracały we wskazane miejsce i spędzały przy nim więcej czasu, co sugerowało, że pamiętają to, co wytrenowały. Wiedziały, że miejsce z paskami poruszającymi się do góry związane jest z uzyskaniem pokarmu. 

Badacze zadali sobie pytanie czy to nie zbieg okoliczności, czy paski poruszające się w górę nie przypominają rybkom jakiegoś elementu natury i czy instynkt nie podpowiada zwierzętom aby właśnie przy tym elemencie poszukiwały jedzenia? Dlatego po jakimś czasie odwrócono zależność i za podaż pokarmu odpowiadały paski przepływające w dół. Eksperyment powiódł się tak samo, jak pierwsza kompilacja. 

Oznacza to, że pyszczaki żółte mają zdolność do zamiany wyuczonych zachowań, na zupełnie inne, nowe, długotrwałe informację w pamięci. Rybki potrafią także „interpretować” zjawiska w swoim otoczeniu. To dowodzi istnienia złożonych zdolności umysłowych ryb, a w przypadku pyszczaka stanowi z pewnością przystosowanie ewolucyjne do umiejętności zapamiętywania lokalizacji pokarmu i bezpiecznych miejsc bez sąsiedztwa drapieżników. Gwarantuje to przetrwanie gatunku i poszczególnych osobników.


Jak zapowiedzieli autorzy badań, należałoby znaleźć odpowiednie bodźce, które wzmożyłyby siłę pamięci małych stworzeń, żyjących w naszych domowych akwariach. 

CHCESZ BYĆ NA BIEŻĄCO Z KOLEJNYMI ARTYKUŁAMI? 

>>POLUB NAS NA FACEBOOK<<




Opracowanie: Izabela Kołodziejczyk
Źródło: http://www.bbc.co.uk/

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Spermatogeneza + Schemat przebiegu spermatogenezy

Spermatogeneza Definicja procesu Spermatogeneza jest procesem przebiegającym w gonadach osobnika męskiego. Ma on na celu wytworzenie męskich komórek rozrodczych – plemników . Przebieg spermatogenezy ryc. 1. Schemat przebiegu spermatogenezy Podstawą do rozpoczęcia spermatogenezy są pierwotne komórki płciowe zwane też  komórkami prapłciowymi (gonocyty) .  Zawartość materiału genetycznego w tych komórkach to 2n. W stadium płodowym komórki te dzielą się mitotycznie, zwiększając swoją liczbę. Część degeneruje, cześć przechodzi do spoczynku (stadium prespermatogonialne). Ok. 3 miesiąca życia z komórek prapłciowych tworzą się spermatogonia , z których powstają natomiast  spermatocyty I rzędu  – największe komórki ( 3-4 rok życia ). Te ostatnie to komórki z ilością materiału genetycznego 2n, powstałe również w wyniku podziałów mitotycznych. Wydarzenia te są etapem nazywanym  spermatogoniogenezą . Po niej następuje kolejny,  sperma...

Keiki a rozmnażanie storczyków

Keiki i rozmnażanie storczyków - jak to robić skutecznie?   Rozmnażanie storczyków Storczyki wytwarzają nasiona, jednak ich wysiew i otrzymywanie dorosłej rośliny jest czasochłonne i nie zawsze efektywne.    Ponadto rozmnażanie generatywne nie daje gwarancji otrzymania rośliny identycznej z macierzystą. Rośliny z rodziny Orchidaceae  można natomiast rozmnażać wegetatywnie. W warunkach laboratoryjnych najczęstszym sposobem jest klonowanie poprzez merystemy. Rozmnażanie storczyków w warunkach domowych W warunkach domowych możliwe (i mniej ryzykowne od metody rozsadów poprzez podział rośliny) jest rozmnażanie poprzez tzw. keiki . Sposób ten jest specyficznym klonowaniem rośliny macierzystej, które daje w rezultacie identyczną roślinę potomną. Rozmnażanie storczyków poprzez keiki Keiki, keik to nowa roślina, jaka pojawia się zamiast odgałęzienia wyrastającego z węzła łodygi kwiatowej na roślinie matczynej. Łodydze takiej należy „pomóc” wytworzyć wspomniane struktury. ...

Bluszcz w sztuce, kulturze, religii

Bluszcz pospolity (Hedera helix L.) jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem.  Bluszcz - charakterystyka Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych ( Araliaceae ) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Ponadto występuje w całej Europie i Azji Mniejszej. Bluszcz pospolity uprawiany jest jako roślina doniczkowa, okrywowa i parkowa. W uprawie gatunek jest mało wymagający. Posiada on dużo odmian z rozmaitymi kształtami i barwami liści, o różnych sposobach wzrostu i wymaganiach. Bluszcz wykorzystywany jest jako surowiec w lecznictwie i w kosmetyce. Bluszcz jako motyw Motyw bluszczu pojawia się w tradycjach wielu narodów. Jako symbol jest on obecny w wielu dziedzinach życia, m.in. w kulturze, literaturze, religii i sztuce. Oznacza on wierność i trwałość życia. W starożytnośc...

Aparaty szparkowe

Aparat szparkowy to niezwykle ważny element funkcjonalny rośliny. 

Ajoloty, czyli „węże z łapkami”

Co wyjdzie ze skrzyżowania węża, kreta i dżdżownicy? Komisja etyczna ds. nauki tym się nie zainteresuje, bo coś takiego już istnieje w naturze. W Meksyku żyją 4 endemiczne gatunki gadów z rodziny Bipedidae, przypominające węże z krecimi łapkami.