Przejdź do głównej zawartości

Mała, wielka roślina - co wolfia przekazała naukowcom?

nieograniczony wzrost wolfia

Wolfia, jedna z przedstawicielek tzw. rzęsy wodnej, to najszybciej rosnąca roślina na Ziemi. Jednak powody genetyczne leżące u podstaw zjawiska były dotąd tajemnicą dla naukowców. Teraz, dzięki sekwencjonowaniu genomu, dowiadujemy się, co sprawia, że ​​ta roślina jest tak wyjątkowa. Przy tym zdobywamy dodatkową wiedzę o zasadach biologii i wzrostu roślin.

Odkrycia naukowców na temat genomu wolfii

Zespół badaczy z Salk Institute przedstawia nowe odkrycia dotyczące genomu wspomnianej rośliny. Wyjaśniają one, w jaki sposób jest ona w stanie tak szybko rosnąć. Rzucają one również nowe światło na to, w jaki sposób dochodzi do kompromisu między wzrostem tych organizmów a innymi funkcjami. Na przykład wymieniane są tu ukorzenianie i obrona przed szkodnikami. Badania te mogą mieć również wpływ na projektowanie całkowicie nowych roślin. Takie organizmy miałyby być zoptymalizowane między innymi pod kątem zwiększonej zasobności w węgiel. Nie trudno tu domyślać się przełożenia na skuteczną walkę ze zmianami klimatycznymi.

Wolfia jako roślina modelowa – naukowe inspiracje

„Wiele postępów w nauce dokonało się dzięki organizmom, które są naprawdę proste, np. drożdżom, bakteriom i robakom” - powiedział Todd Michael, autor opublikowanego artykułu i profesor naukowy w Laboratorium Biologii Molekularnej i Komórkowej Salk. „Chodzi o to, że możemy użyć absolutnie podstawowej rośliny, takiej jak wolfia, aby zrozumieć podstawowe zasady działania tego, co sprawia, że ​​roślina jest rośliną”.

Wolfia - unikalna struktura i sposób rozmnażania

wolfia

Wolfia, która rośnie w słodkiej wodzie na wszystkich kontynentach, oczywiście z wyjątkiem Antarktydy, wygląda jak małe unoszące się zielone cząstki. Każdy osobnik ma wielkość porównywalną do główki szpilki. Nie mają one korzeni i stanowią strukturę luźnokomórkową, której człony pędowe są hybrydami rozwojowymi pochodzącymi zarówno z zawiązków liści, jak i łodygi. Wolfia rozmnaża się troszkę podobnie do drożdży, nie tyle pączkując, co produkując człony potomne. Dzięki możliwości podwajania swojej masy w niespełna dzień, roślina ta jest typowana jako ważne źródło białka spożywczego. Zresztą już, spożywana w niektórych częściach Azji Południowo-Wschodniej, pod nazwą khai-nam, co tłumaczy się jako „wodne jajka”.

Wolfia - badania nad cyklem wzrostu

Aby zrozumieć, jakie cechy genomu wolfii odpowiadają za jej szybki wzrost, naukowcy hodowali rośliny w cyklach światło/ciemność. Następnie przeanalizowali oni, które geny były aktywne o różnych porach dnia. Wzrost większości roślin jest bowiem regulowany cyklem światła i ciemności, przy czym dochodzi do niego w głównej mierze rano.
 
„Co zaskakujące, w porównaniu z innymi roślinami, wolfia ma tylko połowę liczby genów regulowanych przez cykle światła i ciemności”  - stwierdził Todd Michael. „Uważamy, że właśnie dlatego rośnie tak szybko. Nie ma w niej regulacji, która ograniczałaby jej rozwój”.

Szybki wzrost kosztem funkcji obronnych i ukorzeniania

przyrost biomasy wolfia

Naukowcy odkryli również, że geny związane z innymi ważnymi elementami funkcjonowania roślin, takimi jak mechanizmy obronne i wzrost korzeni, nie są obecne w wolfii. „Ta roślina pozbyła się większości genów, których nie potrzebuje” - określił Todd Michael. „To tak, jakby ewoluowała, aby skupić się wyłącznie na niekontrolowanym, szybkim wzroście”.

Potencjał wolfii w badaniach nad biologią roślin

„Dane na temat genomu wolfii mogą dostarczyć ważnych informacji na temat wzajemnych zależności między tym, jak rośliny rozwijają swój plan budowy ciała, a tym, jak rosną” - powiedział badacz z Howard Hughes Medical Institute i profesor, Joseph Ecker. Naukowiec ten jest również dyrektorem Laboratorium Analiz Genomowych Salka i współautorem artykułu. „Ta roślina może stać się nowym modelem laboratoryjnym do badania głównych cech funkcjonowania roślin, w tym wpływu genów na różne aktywności biologiczne”.

Wolfia a przyszłość optymalizacji roślin

Z kolei, jednym z celów laboratorium pod wodzą Tedda Michaela jest opracowanie metod tworzenia od podstaw nowych roślin. Naukowiec chciałby je zoptymalizować pod kątem określonych cech. Laboratorium jest pionierem ingerowania w zdolność roślin do magazynowania węgla z atmosfery w swoich korzeniach. Naukowcy ci chcą zoptymalizować rośliny, aby pomóc sprostać zagrożeniom związanym ze zmianami klimatu. Przytoczone dziś badanie, co ważne, poszerza wiedzę z zakresu podstawowej biologii roślin, a także oferuje potencjał w zakresie ulepszania upraw i rolnictwa. Tedd Michael planuje kontynuować badania nad wolfią, aby dowiedzieć się więcej o genomowej architekturze rozwoju roślin.
 

Opracowanie: Iza Kołodziejczyk

 

 

Źródła:
Genome and time-of-day transcriptome of Wolffia australiana link morphological minimization with gene loss and less growth control 2020 Todd P. Michael i wsp. w GR
Genome Research 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Spermatogeneza + Schemat przebiegu spermatogenezy

Spermatogeneza Definicja procesu Spermatogeneza jest procesem przebiegającym w gonadach osobnika męskiego. Ma on na celu wytworzenie męskich komórek rozrodczych – plemników . Przebieg spermatogenezy ryc. 1. Schemat przebiegu spermatogenezy Podstawą do rozpoczęcia spermatogenezy są pierwotne komórki płciowe zwane też  komórkami prapłciowymi (gonocyty) .  Zawartość materiału genetycznego w tych komórkach to 2n. W stadium płodowym komórki te dzielą się mitotycznie, zwiększając swoją liczbę. Część degeneruje, cześć przechodzi do spoczynku (stadium prespermatogonialne). Ok. 3 miesiąca życia z komórek prapłciowych tworzą się spermatogonia , z których powstają natomiast  spermatocyty I rzędu  – największe komórki ( 3-4 rok życia ). Te ostatnie to komórki z ilością materiału genetycznego 2n, powstałe również w wyniku podziałów mitotycznych. Wydarzenia te są etapem nazywanym  spermatogoniogenezą . Po niej następuje kolejny,  sperma...

Keiki a rozmnażanie storczyków

Keiki i rozmnażanie storczyków - jak to robić skutecznie?   Rozmnażanie storczyków Storczyki wytwarzają nasiona, jednak ich wysiew i otrzymywanie dorosłej rośliny jest czasochłonne i nie zawsze efektywne.    Ponadto rozmnażanie generatywne nie daje gwarancji otrzymania rośliny identycznej z macierzystą. Rośliny z rodziny Orchidaceae  można natomiast rozmnażać wegetatywnie. W warunkach laboratoryjnych najczęstszym sposobem jest klonowanie poprzez merystemy. Rozmnażanie storczyków w warunkach domowych W warunkach domowych możliwe (i mniej ryzykowne od metody rozsadów poprzez podział rośliny) jest rozmnażanie poprzez tzw. keiki . Sposób ten jest specyficznym klonowaniem rośliny macierzystej, które daje w rezultacie identyczną roślinę potomną. Rozmnażanie storczyków poprzez keiki Keiki, keik to nowa roślina, jaka pojawia się zamiast odgałęzienia wyrastającego z węzła łodygi kwiatowej na roślinie matczynej. Łodydze takiej należy „pomóc” wytworzyć wspomniane struktury. ...

Bluszcz w sztuce, kulturze, religii

Bluszcz pospolity (Hedera helix L.) jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem.  Bluszcz - charakterystyka Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych ( Araliaceae ) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Ponadto występuje w całej Europie i Azji Mniejszej. Bluszcz pospolity uprawiany jest jako roślina doniczkowa, okrywowa i parkowa. W uprawie gatunek jest mało wymagający. Posiada on dużo odmian z rozmaitymi kształtami i barwami liści, o różnych sposobach wzrostu i wymaganiach. Bluszcz wykorzystywany jest jako surowiec w lecznictwie i w kosmetyce. Bluszcz jako motyw Motyw bluszczu pojawia się w tradycjach wielu narodów. Jako symbol jest on obecny w wielu dziedzinach życia, m.in. w kulturze, literaturze, religii i sztuce. Oznacza on wierność i trwałość życia. W starożytnośc...

Aparaty szparkowe

Aparat szparkowy to niezwykle ważny element funkcjonalny rośliny. 

Ajoloty, czyli „węże z łapkami”

Co wyjdzie ze skrzyżowania węża, kreta i dżdżownicy? Komisja etyczna ds. nauki tym się nie zainteresuje, bo coś takiego już istnieje w naturze. W Meksyku żyją 4 endemiczne gatunki gadów z rodziny Bipedidae, przypominające węże z krecimi łapkami.