jest najbardziej wewnętrzną, somatyczną tkanką każdego woreczka pyłkowego (mikrosporangium) w pylniku roślin nasiennych, która otacza w formie kapsuły męskie mejocyty i powstające z nich mikrospory rozwijające się w ziarna pyłku. Tapetum wyściela komorę (Lukullus) wypełnioną odżywczym płynem.
Możemy wyróżnić 2 główne typy tapetum: ameboidalne i sekrecyjne.
Tapetum ameboidalne - Jest to warstwa wyściełająca, której ściany komórkowe zaczynają się hydrolizować na krótko przed I profazą mejotyczną w tkance sporogennej. Hydroliza ta trwa do II telofazy. Odsłonięte protoplasty przybierają formę amebokształtną z wyrostkami wnikającymi między mejocyty. Po fuzji protoplastów tworzy się peryplazmodium otaczające mejotyczne i pomejotyczne komórki. Kiedy pylnik zaczyna zasychać przed otwarciem się kwiatu, peryplazmodium przeważnie zanika. Tapetum ameboidalne najczęściej spotykane jest w pylnikach roślin jednoliściennych.
Tapetum wydzielnicze (sekrecyjne) - jest zbudowane z komórek zachowujących swoje ściany, indywidualność i miejsce występowania przez cały czas rozwoju. Ulega ono szybkiej degeneracji dopiero w czasie dojrzewania pyłku.
Jądra komórkowe tapetum dzielą się mitotycznie, równolegle do podziałów mejocytów. Liczba tych podziałów może być zależna od gatunków i wynosić od 1 do 4. Po podziale materiału genetycznego nie zawsze jednak następuje cytokineza i komórki mogą stać się dwu- lub wielojądrowe, często też dochodzi do fuzji części tych jąder. U niektórych gatunków po replikacji DNA chromosomy rozdzielają się na chromatydy, jednak nie następuje podział otoczki jądrowej. Mitoza zostaje zastępowana przez endomitozę, która powtarzając się zwiększa poliploidalność jądra nawet do 16n. Niekiedy w czasie anafazy chromosomy łączą się z powrotem
Komentarze
Prześlij komentarz
Zapraszamy do komentowania, każdą uwagą warto się podzielić