Przejdź do głównej zawartości

Zakwit glonów z kosmosu

NASA udało się uchwycić niezwykle zjawiskowy zakwit plantonu u wybrzeży Alaski. Badania pokazują wysoki poziom skomplikowania tego ekosystemu, niezwykle istotnego zarówno dla organizmów morskich, jak i cyklu węglowego planety











Zdjęcie zostało zrobione 22 września 2014 roku w rejonie Wysp Pribyłowa (Morze Beringa) przez satelitę Landsat 8. Opublikowane zostało 9 stycznia. Można na nim zobaczyć wyraźnie odróżniające się plamy fitoplanktonu o różnych odcieniach. Te najjaśniejsze, seledynowe plamy tworzone są przez organizmy z osłonkami zbudowanymi z kalcytu, najprawdopodobniej fitoplanktonu klasy Coccolithophyceae.


źródło: NASA's Goddard Space Flight Center

Zakwity na Morzu Beringa nasilają się wiosną, gdy bogata w składniki odżywcze woda znajduje się się przy powierzchni. Zanikają latem, gdy "paliwo" się wyczerpuje a temperatura rośnie. W międzyczasie stają się źródłem pokarmu dla ryb i zooplanktonu. Jesienne sztormy znów mieszają warstwy wody bogate w składniki odżywcze i cykl się powtarza.  

Na podstawie badań prowadzonych na Oregon State University, do cyklu zakwitów udało się włączyć czynnik organiczny, co dodatkowo komplikuje obraz. Sformułowano hipotezę zaburzenia-naprawy (Disturbance Recovery-Hipotesis), według której obfity zakwit może zostać spowodowany przez dowolny czynnik zaburzający relacje fitoplanktonu i żywiących się nim drapieżników. 

Relacje te badane są na podstawie wyników z MODIS (Moderate Resolution Imagining Spectrometer). Udało się opisać reguły, według których głębokie mieszanie się warstw wody zimą wpływa na późniejsze zakwity i wielkość populacji fitoplanktonu. Zbadanie tych relacji jest potrzebne do prognoz, jak ocieplanie się oceanu, a w konsekwencji ograniczenie mieszania się warstw wpłynie na zakwity. 

Urządzenie MODIS zamontowane jest na satelitach Terra (EOS AM-1) i Aqua (EOS PM-1), wystrzelonych odpowiednio w 1999 i 2002. Razem z umieszczonym na orbicie w 2003 roku Aqua nazywane są okrętami flagowymi floty 18 satelitów obserwacyjnych NASA. 

Terra i Aqua. AQUA ma działać przynajmniej do wczesnych lat 20 (źródło: NASA)

Zdjęcie wykonane przez Terra, 24 grudnia 2014. Widoczny smog nad wschodnimi Chinami i zakwity fitoplantonu (źródło: modis.gsfc.nasa.gov)

Spektakularnych obrazów zielonego oceanu dostarczają też inne satelity, tu zdjęcie z VIIRS montowanego na serii satelitów JPSS. Fitoplankton na wchód od Nowej Zelandii, 9 stycznia 2015 (źródło: oceancolor.gsfc.nasa.gov)


Stosując odpowiednie algorytmy obróbki obrazu możemy uzyskać dodatkowe informacje o populacjach organizmów tworzących zakwity. W połączeniu z badaniami na powierzchni oceanu możliwe jest oznaczenie poszczególnych gatunków i interakcji pomiędzy nimi. Powyżej obraz po obróbce uzyskany z VIIRN na Suomi-NPP, wybrzeże Patagonii 2 grudnia 2014 (źródło earthobservatory.nasa.gov)


opracowanie: Seweryn Frasiński
źródła:
earthobservatory.nasa.gov
modis.gsfc.nasa.gov
oceancolor.gsfc.nasa.gov









Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Spermatogeneza + Schemat przebiegu spermatogenezy

Spermatogeneza Definicja procesu Spermatogeneza jest procesem przebiegającym w gonadach osobnika męskiego. Ma on na celu wytworzenie męskich komórek rozrodczych – plemników . Przebieg spermatogenezy ryc. 1. Schemat przebiegu spermatogenezy Podstawą do rozpoczęcia spermatogenezy są pierwotne komórki płciowe zwane też  komórkami prapłciowymi (gonocyty) .  Zawartość materiału genetycznego w tych komórkach to 2n. W stadium płodowym komórki te dzielą się mitotycznie, zwiększając swoją liczbę. Część degeneruje, cześć przechodzi do spoczynku (stadium prespermatogonialne). Ok. 3 miesiąca życia z komórek prapłciowych tworzą się spermatogonia , z których powstają natomiast  spermatocyty I rzędu  – największe komórki ( 3-4 rok życia ). Te ostatnie to komórki z ilością materiału genetycznego 2n, powstałe również w wyniku podziałów mitotycznych. Wydarzenia te są etapem nazywanym  spermatogoniogenezą . Po niej następuje kolejny,  sperma...

Keiki a rozmnażanie storczyków

Keiki i rozmnażanie storczyków - jak to robić skutecznie?   Rozmnażanie storczyków Storczyki wytwarzają nasiona, jednak ich wysiew i otrzymywanie dorosłej rośliny jest czasochłonne i nie zawsze efektywne.    Ponadto rozmnażanie generatywne nie daje gwarancji otrzymania rośliny identycznej z macierzystą. Rośliny z rodziny Orchidaceae  można natomiast rozmnażać wegetatywnie. W warunkach laboratoryjnych najczęstszym sposobem jest klonowanie poprzez merystemy. Rozmnażanie storczyków w warunkach domowych W warunkach domowych możliwe (i mniej ryzykowne od metody rozsadów poprzez podział rośliny) jest rozmnażanie poprzez tzw. keiki . Sposób ten jest specyficznym klonowaniem rośliny macierzystej, które daje w rezultacie identyczną roślinę potomną. Rozmnażanie storczyków poprzez keiki Keiki, keik to nowa roślina, jaka pojawia się zamiast odgałęzienia wyrastającego z węzła łodygi kwiatowej na roślinie matczynej. Łodydze takiej należy „pomóc” wytworzyć wspomniane struktury. ...

Bluszcz w sztuce, kulturze, religii

Bluszcz pospolity (Hedera helix L.) jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem.  Bluszcz - charakterystyka Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych ( Araliaceae ) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Ponadto występuje w całej Europie i Azji Mniejszej. Bluszcz pospolity uprawiany jest jako roślina doniczkowa, okrywowa i parkowa. W uprawie gatunek jest mało wymagający. Posiada on dużo odmian z rozmaitymi kształtami i barwami liści, o różnych sposobach wzrostu i wymaganiach. Bluszcz wykorzystywany jest jako surowiec w lecznictwie i w kosmetyce. Bluszcz jako motyw Motyw bluszczu pojawia się w tradycjach wielu narodów. Jako symbol jest on obecny w wielu dziedzinach życia, m.in. w kulturze, literaturze, religii i sztuce. Oznacza on wierność i trwałość życia. W starożytnośc...

Aparaty szparkowe

Aparat szparkowy to niezwykle ważny element funkcjonalny rośliny. 

Ajoloty, czyli „węże z łapkami”

Co wyjdzie ze skrzyżowania węża, kreta i dżdżownicy? Komisja etyczna ds. nauki tym się nie zainteresuje, bo coś takiego już istnieje w naturze. W Meksyku żyją 4 endemiczne gatunki gadów z rodziny Bipedidae, przypominające węże z krecimi łapkami.