Nabłonki

Nabłonek jednowarstwowy płaski
Budowa: Składa się z komórek, których jądra są grubsze niż cienka cytoplazma. Jądra ułożone są centralnie. Nie wykazuje biegunowości ułożenia składników cytoplazmy.
Funkcja: filtracyjna, dializacyjna, bierny transport gazów, transport substancji za pomocą transcytozy.
Występowanie: nerka, ściany pęcherzyków płucnych, wyścieła naczynia krwionośne i jamy ciała.


Nabłonek jednowarstwowy sześcienny
Budowa: Składa się z komórek, których wysokość na przekroju jest równa szerokości. Pod jądrem, w części podstawnej komórki, są zgromadzone mitochondria, natomiast nad jądrem, w części wierzchołkowej komórki znajduje się aparat Golgiego, siateczka śródplazmatyczna oraz pęcherzyki wydzielnicze. Nie wykazuje biegunowości ułożenia składników cytoplazmy.
Funkcje: wydzielnicza, czynny transport jonów.
Występowanie: w częściach wydzielniczych wielu gruczołów i w kanalikach nerkowych.

Nabłonek jednowarstwowy walcowaty = cylindryczny
Budowa: Komórki tego nabłonka są wysokie i silnie spolaryzowane w ułożeniu ich składników cytoplazmatycznych. Podłużne jądra leżą bliżej podstawy komórek. Na ogół powyżej jąder znajduje się aparat Golgiego, większość siateczki śródplazmatycznej gładkiej oraz pęcherzyki wydzielnicze i endocytarne, natomiast poniżej jądra – większość szorstkiej siateczki śródplazmatycznej i mitochondria.
W jelicie cienkim dodatkowo występują liczne wypustki cytoplazmatyczne, zwane mikrokosmkami.
Występowanie: wyścieła przewód pokarmowy od żołądka do odbytu.

Nabłonek wielorzędowy
Jest również nazywany nabłonkiem rzekomowielowarstwowym. 
Budowa: Składa się z komórek o różnych wysokościach, których jądra leżą na różnych poziomach nabłonka. Wszystkie komórki nabłonka mają styczność z błoną podstawną. Niektóre nabłonki mają na wolnej powierzchni rzęski lub stereocylia np. nabłonek wyściełający przewody oddechowe, jajowód czy przewód najądrza.

Blaszka gęsta składa się z :
- Kolagenu typu IV
Między cząsteczki kolagenu wnikają fibrylarne makrocząsteczki zbudowane z kolagenu typu VII, zwane włókienkami kotwiczącymi, które mechanicznie przytwierdzają bł. podstawną i nabłonek do tkanki łącznej podłoża.